Unsa man ang Kahulogan sa Pasko alang Kanako?(Ika-2 Yugto)
December 9, 2007 by Ildefonso Rubrico
Filed under Commentaries
Biblical Perspectives: Christmas Segment 2
A Commentary by Ildefonso J. Rubrico
“Unsa man ang Kahulogan sa Pasko alang Kanako?”
Maayong buntag! Kini na usab ang inyong alagad, Nene Rubrico, dinhi sa “Biblical Perspectives,” ang programa nga motuki sa katilingbanong mga isyu pinasikad sa biblikal nga mga prinsipyo.
Sa miaging yugto nangutana kita: “Unsa man gayod ang kahulogan sa Pasko alang kanako?” Alang sa usa ka amahan nga giinterbyu sa telebisyon, ang Pasko mao ang higayon sa pagdala sa iyang anak sa karnabal, bisan pag mahal kaayo ang bayad. Alang sa uban, nagpasabot kini sa bag-ong mga butang –bag-ong appliances, bag-ong bisti, bag-ong mga dulaan, bag-ong awto o balay alang sa mga sapian. Balikan ta kini paghisgot sa ulahing bahin ning programa.
Nasayran usab nato sa miaging yugto nga ang pagkahimugso ni Cristo, nga gisaulog karon ingon nga Pasko sa mga Cristohanon sa tibuok kalibotan, unang gisaulog sa Alexandria, Egypt mga 200 ka tuig human kini mahitabo sa Palestina. Sa pagsugod sa ika-4 nga siglo, ang mga Iglesia sa Sidlakan ug sa Roma nagduyog na sa pagsaulog sa Pasko matag Disyembre 25 kada tuig -pinasikad sa atong kalendaryo karon.
Gawas niana nga kasayoran, gibatbat nato ang lig-on nga mga ebidensya gikan sa kasaysayan ug sa arkiyolohiya sa pagpamatuod sa Pasko. Kini ang atong tubag sa mga kritiko nga nag-ingon nga ang Pasko namugna lamang diha sa imahinasyon sa mga Cristohanon.
Si Charles Colson nga kanhi nagtrabaho sa White House ug nagsugod sa Prison Fellowship misulat niini sa magasin, Christianity Today, niadtong 2005:
“Ang historian nga si Paul Johnson miingon nga ang Cristianismo maoy relihiyon nga nagtuo sa mga hitabo ug sa mga kasayoran nga napamatud-an. Usa na niana mao ang pagtuo nga si Jesus, ang Anak sa Dios, gipanganak sa usa ka birhen, sa gitakda nga panahon ug dapit. Gitudlo ni Johnson ang nagtipun-og nga mga kaplag sa arkiyolohiya nga misuporta sa gisulti sa Biblia. Ug iyang napanid-an nga ang kinabuhi ni Jesus labaw nga napamatud-an kay sa kinabuhi sa ubang personalidad sa kasaysayan, sama nila ni Aristotle ug Julius Caesar. Si Johnson miingon, ‘Dili na ang mga magtutuo, kondili ang mga madudahon, ang nahadlok karon sa bag-ong nakaplagan nga mga ebidensya labot sa gisulti sa Biblia.’”
[Nativity Prophecies]
Ato na karong lakbitan ang mga ebidensya alang sa Pasko gikan sa Biblia. Gitagna na sa Daang Kasabotan ang pag-anhi ni Cristo sa kalibotan liboan ka tuig sa wala pa mahimugso si Jesus sa Betlehem niadtong 1 A.D. [Mahibaloan nga ang Cristo nakahulugag “Manluluwas” sa pulong Griego o “Mesiyas” sa Aramaic, ang pinulongan sa panahon nu Jesus.] Adunay 42 ka panagna sa Daang Kasabotan labot kang Cristo, ang Manluluwas nga Gisaad. Makita ang tulo niini sa Genesis, pito sa Salmo, 16 sa Isaias, upat sa Daniel, unom sa Zacarias, ug tag-usa sa Deuteronomio, Jeremias, Ezequiel, Miqueas, Hageo, ug Malachi. Kung mokuha lamang kitag 12 ka panagna sa Daang Kasabotan labot sa Mesiyas nga si Cristo, makaplagan nato nga adunay 27 ka mga teksto sa Bag-ong Kasabotan nga mipamatuod nga si Jesus mao ang katumanan sa Gisaad nga Miseyas.
Unsa man ang matematikal nga kalagmitan nga matuman ang mga panagna sa Daang Kasabotan diha lamang sa usa ka tawo (nga mao si Jesus) sa Bag-ong Kasabotan –mga 300 ngadto sa pila ka libo ka tuig human kini tagnaa? Sulagma ba lamang kini? Kay giingon man bitaw nga ang kinabuhi nahupong sa mga sulagma. Sulagma tingali kon usa o duha lamang ka panagna. Apan kon labaw pa niini, dili na kana sulagma.
Si Dr. Josh McDowell, ang nagsulat sa librong “The Evidence That Demands a Verdict” milakbit niadtong 1963 kang Peter Stoner, ang mathematician nga mikalkula sa kalagmitan nga matuman ang walo ka panagna diha sa usa lamang ka tawo. Kini ang gisulat sa website sa Christian Apologetics and Research Ministry (CARM) labot niini:
“Si Stoner miingon nga kon gamitan kini sa science of probability, ‘atong madiskubrihan nga ang kalagmitan nga ang walo ka panagna matuman diha lamang sa usa ka tawo anaa sa 1 in 1017. Aron masabtan kining makapalibog nga probabilidad, gipatin-aw kini ni Stoner pinaagi sa pag-ingon: kon isabwag ta ang 1017 dolyares nga plata sa tibuok Texas, matambonan niini ang tibuok kayutaan sa estado sa giladmon nga duha ka tiil.
“Karon markahi ang usa ka dolyar nga plata ug isagol kini pag-ayo sa mga dolyares nga nagtabon sa tibuok Texas. Unya sampongi ang mata sa usa ka tawo ug igna siya nga kinahanglan niyang pudyoton ang dolyar nga gimarkahan. Unsa may tsansa nga makuha niya ang iksaktong dolyar? Ingon niini ang tsansa nga matuman diha sa usa lamang ka tawo ang walo ka panagna sa mga propeta. “
Unsa man kalapad ang estado sa Texas? Kini ang kinadak-ang estado sa Continental U.S.A. Kung kaduhaon ang gidak-on sa tibuok Pilipinas, mas dako pa gihapon niini ang Texas.
Ug aron pagdugang sa iyang katin-awan, gikalkula ni Professor Stoner ang kalagmitan nga matuman ang napulo ka panagna diha sa kinabuhi sa usa lamang ka tawo. Anaa kini sa 1 in 1019. Dili gayod mahanduraw ni bisan kinsa ang kagamay sa tsansa nga matuman diha kang Jesus ang labaw sa napulo ka mga panagna sa Daang Kasabotanan. Apan natuman kini ingon nga ang bugtong Gamhanan nga Dios lamang ang makapahigayon niini!
Lakbitan nato ang pipila niini nga mga panagna ug ang paagi sa ilang katumanan:
Usa sa labing popular nga panagna sa Biblia mao ang Isaias 7:14 nga nag-ingon: “Busa ang Ginoo gayod maoy mohatag kaninyog timaan ug kini mao ang usa ka batan-ong dalaga nga manamkon ug manganak ug usa ka batang lalaki ug nganlan siyag Immanuel.” Pito ka gatus ka tuig human niadto, gisulat kini sa Mateo 1:22-23: “Kining tanan nahitabo aron matuman ang giingon sa Ginoo pinaagi sa propeta. ‘Ang usa ka putli nga batan-ong babaye magsabak unya manganak ug batang lalaki. Nganlan siyag Immanuel (nga sa ato pa, “Ang Dios ania uban kanato”).’’ Ginganlan ni Jose, nga bana ni Maria, ang bata ug “Jesus” aron pagsunod sa gisugo kaniya sa anghel sa iyang damgo (Mateo 1:21).
Si Miqueas, ang lain pang propeta nga talirongan ni Isaias. Siya mitagna sa Miqueas 5:2: “Apan ikaw, o Betlehem Efrata, bisag ikaw gamay nga lungsod sa Juda, anha maggikan kanimo ang usa ka hari sa Israel, nga ang kagikan nagsukad pa gayod sa kakaraanan.” Ang dapit nga gitagna nga matawhan ni Jesus, natuman dihang misulat si Mateo: “Natawo si Jesus sa lungsod sa Betlehem sa lalawigan sa Judea. . .” (Mt. 2:1). Mas malukpanon ang paghulagway sa Ebanghelyo ni Lucas sa sitwasyon sa pagkahimugso ni Jesus, diha sa mga bersikulo 2:4-7:
“Gikan sa lungsod sa Nazaret sa Galilea, miadto si Jose sa Judea, ngadto sa Betlehem, ang lungsod nga natawhan ni Hari David. Miadto si Jose didto kay kaliwat man siya ni David. Ang tuyo niya mao ang pagpalista uban sa iyang pangasaw-onon nga si Maria nga nagsabak niadtong higayona. Ug samtang didto sila sa Betlehem miabot ang panahon nga manganak na siya. Nanganak siya sa iyang panganay nga lalaki.”
Hisgotan nato ang tulo pa ka mga panagna sa Daang Kasabotan nga natuman diha sa Bag-ong Kasabotan:
(1) Ang gisaad nga “Setro”, ang simbolo sa paghari, maggikan sa kaliwat ni Juda, sumala sa Genesis 49:10; ang Lucas 3:33 nag-ingon nga si Jesus kaliwat ni Juda.
(2) Si Jesus nahisakop sa harianong kaliwat ni David (Isaias 9:7), kay siya gitawag man nga “anak ni David” diha sa Mateo 1:16; ang mga Judio sa panahon ni Jesus naglaom nga moabot ang Mesiyas nga mangulo kanila sama sa pagpangulo ni Haring David kanila batok sa ilang mga kaaway;
(3) Si Malaquias nga nanagna 300 ka tuig sa wala pa matawo si Cristo, mihisgot diha sa 3:1 labot sa Sinugo sa Dios nga mag-andam “sa dalan nga akong agian”; gipamatud-an ni Jesus kining 300 ka tuig nga panagna diha sa Mateo 11:10 sa pagsulti niya sa katawhan labot kang Juan Bautista: “Si Juan mao ang giingon sa Kasulatan: ‘Ania ang akong sinugo, nag-ingon ang Dios, ipadala ko siya una kanimo aron andamon niya ang dalan alang kanimo.”
Nabatbat na nato ang pipila ka mga panagna sa Biblia labot kang Jesu-Cristo kansang katumanan gipadayag sa Bag-ong Kasabotan. Ugma hisgotan nato ang mahitungod sa paghatag ug mga regalo. Kini ang tradisyon nga gisugdan sa Tulo ka Hari gikan sa Sidlakan dihang sila miduaw sa batang si Jesus.
Hangtod ugma, kining inyong alagad, Nene Rubrico, manamilit na sa pag-ingon:
“Ang nasod nga sa Dios dili giyahan,
wala gayoy klarong paingnan.”
“Unsa man ang Kahulogan sa Pasko alang Kanako?”(Unang Yugto)
December 9, 2007 by Ildefonso Rubrico
Filed under Commentaries
Biblical Perspectives: Christmas Segment 1 [Cebuano]
A Commentary by Ildefonso J. Rubrico
“Unsa man ang Kahulogan sa Pasko alang Kanako?”
Maayong buntag! Kini na usab ang inyong alagad, Nene Rubrico, dinhi sa “Biblical Perspectives,” ang programa nga motuki sa katilingbanong mga isyu pinasikad sa biblikal nga mga prinsipyo.
Nadunggan ko kagabii sa telibisyon ang usa ka amahan nga miingon: “Gusto kong dalhon sa karnabal ang akong anak karong Pasko bisan kung P300 ang bayad kada tawo. Mahal kaayo kini, apan buot kong mabati sa akong anak ang diwa sa Pasko. Dili nako gusto nga molabay ang Pasko nga dili siya makasuroy sa karnabal kay basig dili niya masaulog ang Pasko.”
Nakahinuktok ako sa pahayag sa maong amahan. Nangutana ako sa akong kaugalingon: Unsa man diay ang Pasko alang sa maong amahan, o kaha sa daghanang Pilipino? Nagpasabot ba kini sa pagsuroy-suroy sa karnabal? O paghatag ug bag-ong dulaan sa mga bat, o refrigerator kang Nanay, o bag-ong awto alang kang Tatay? Bag-ong bisti alang sa tanan? O, daghang mga chocolates ug uban pang lamiang pagkaon gikan sa Duty-Free shops alang sa pamilya sa mga OFW nga namauli?
Karon aghaton ko kamo sa pagpangutana sa inyong kaugalingon: “Unsa man gayod ang kahulogan sa Pasko alang kanako?” O tingalig mas importante ang pagpangutana kun “Unsa man ang iksaktong kahulogan sa Pasko alang kanatong tanan?”
Niining upat ka yugto nga serye labot sa Pasko, tubagon ning atong programa kini nga isyu ubos sa makapahasol kaayo nga kasulian: tali sa paglipay ug paghinatagay sa mga regalo nga sagad mahitabo sa Pasko ug sa madulom nga hulga sa katawhan sa materyal nga kalibotan nga hapit na mahimulag sa espirituhanon nilang patukoranan.
Asa man gikan ang pulong Pasko?
Angay natong ipahayag sa pagsugod nato niini nga serye nga dili makita sa Biblia ang pulong “Pasko”. Asa man diay gikan kining pulonga? Kini ang giingon sa Catholic Internet Encyclopedia:
“Ang pulong alang sa Pasko sa Karaang Ingles mao ang Cristes Maesse, nga sa ato pa, ang ‘Misa ni Cristo.’ Una kining nabasahan sa tuig 1038 A.D. Nahimo kining Cristes-messe niadtong 1131 A.D. Kerst-misse ang Pasko sa pinulongang Dutch, sa Latin Dies Natalis, diin naggikan ang pulong Noël sa mga Pranses, ug ang Il natale sa mga Italian; sa German Weihnachtsfest, nga maoy ilang gitawag sa belasyon sa simbahan sa dili pa ang misa. Laing pulong nga gigamit alang sa Pasko mao ang Yule sa Ingles. Gidebatihan pa ang gigikanan niini. . . Giingon nga gikan kini sa pulong geol sa mga Anglo-Saxon nga sa ato pa, “pista”. Ang pulong geola, maoy ngalan sa usa sa mga bulan sa tuig sa mga Anglo-Saxon. Gigamit usab sa Iceland ang pulong iol, nga nagpasabot sa usa ka pista sa Disyembre.”
[Source:http://www.newadvent.org/cathen/03724b.htm].
Ang mga iskolar sa Iglesia Katolika nagsulti kanato nga ang “Christ-Mass” nagsugod ingon nga pista sa simbahan sa Alexandria, Egypt, niadtong mga 200 A.D. Gisaulog kini sa paghandom sa pagkahimugso sa bata nga si Cristo. Gipasikad kini sa sinulat ni Clement sa Alexandria, nga usa sa mga haligi sa Iglesia ug obispo sa kongregasyon sa mga Cristohanon nga naluwas gikan sa paglutos sa mga Romano. Si Clement midugang sa pag-ingon nga ang mga “teologo sa Ehipto” niadtong panahona mitakdag nagkalainlaing petsa alang sa pagkahimugso ni Cristo: Mayo 20, Abril 19 o 20, Marso 28, ug bisan gani sa Enero 6 o 10. Kining panaglahi sa petsa alang sa Pasko giingon nga nagsumikad sa kakulang sa unibersal nga kalendaryo niadtong panahona. Ang mga sermon sa magwawali nga si Pablo nga taga-Emesa ngadto ni Obispo Cyril sa Alexandria niadtong 433 A.D. naglakbit sa “karaang kustumbre” sa mga monasteryo sa Ehipto sa pagsaulog sa pista sa ika-25 sa Disyembre. Sa ingon natakda ang kasaulogan sa Pasko sa Pagkatawo alang sa tanang mga Cristohanon gikan niadtong ikalima nga siglo hangtod karong panahona. Ang mga simbahan sa Cyprus, Armenia, Mesopotamia (nga karon Iraq na), ug sa Asia Minor (ang nasud sa Turkey karon) nagsaulog usab sa Pasko atol sa Disyembre 25 sa hinapos sa ika-upat nga siglo. Sa Jerusalem, gitakda ni Pope Julius sa ika-limang siglo ang petsa sa pagsaulog sa ika-25 sa Disyembre. Gibase niya kini sa mga dokumento sa census nga gidala ni Titus, ang heneral nga nahimong emperador sa Roma.
Kutloon nato kini gikan sa Lucas 2:1-3: “Niadtong panahona mipakanaog ug sugo si Emperador Augusto nga ang tanan nagpuyo sa tibuok gingharian sa Roma magpalista. Si Cirenio maoy gobernador sa Siria sa panahong gihimo kining unang pagpanglista. Busa ang tanan miadto sa ilang tagsa-tagsa ka lungsod aron pagpalista.”
Si Lucas midugang sa pag-ingon sa mga bersikulo kwatro ngadto sa singko nga: [agig pagsunod sa sugo ni Emperador Augusto]. . . ”miadto si Jose sa Judea, gikan sa lungsod Nazaret sa Galilea ngadto sa Betlehem, ang lungsod nga natawhan ni Hari David. Miadto si Jose didto kay kaliwat man siya ni David. Ang tuyo niya mao ang pagpalista uban sa iyang pangasaw-onon nga si Maria nga nagsabak niadtong higayona.”
Ang labing unang ebidensya labot sa Pasko diha sa Roma mismo nakaplagan sa Philocalian calendar nga gibuhat niadtong 354 A.D. nga nagtakda sa Disyembre 25 ingon nga “Natalis Invicti” (nga sa ato pa, Madaogong Pagkahimugso) ug mitala niini isip “Pagkahimugso ni Cristo sa Betlehem sa Judea.”
Kon ang Pasko usa ka kasaulogan sa mga Cristohanon niadtong karaang mga panahon, nganong moingon man ang pipila ka mga tawo karon nga nagsugod kini ingon nga pista sa mga pagano? Ang mosunod nga mga pahayag maoy sagad natong mabati gikan niining mga tawhana: (1) kini/ kasaulogan kanhi sa karaang mga tribo nga nagsimba sa adlaw aron pagtagbo sa mga bulan sa ting-init, kon vernal equinox sa Iningles; (2) sayop ang petsa sa kasaulogan kay dili man manggawas ang mga magbalantay sa karnero aron pagbantay sa ilang mga panon sa kagabhion sa Disyembre kay tugnaw kaayo kining bulana sa Palestina; (3) si Cirenio nahimong gobernador sa Siria sa wala pa magpasensus si Emperador Augusto; (4) gimugna sa simbahan kini nga kasaulogan aron makapangayo silag dugang limos ug mga regalo gikan sa mga magtutuo.
Kining tanan nga pagsupak maingon natong mga pangagpas sa mga tawo nga nagtinguha sa paghugno sa pagkatinuod sa Pasko pinaagi sa wala mapamatud-i nga mga tinuohan. Gawas sa Pasko, duna pay laing mga kasaulogan sa mga Cristohanon nga motugma sa mga ritwal sa mga pagano. Sama pananglit sa Kalag-Kalag nga mitugma sa Witches Night, nga karon gitawag sa Ingles ug Halloween. Kini unang gisaulog sa mga Celtics sa Europa ug giisip nga ritwal sa satanismo. Apan ang pagsaulog nato sa Kalag-kalag nga mitugma sa paganong ritwal wala magpasabot nga gisaulog usab nato ang Witches Night. Labot sa mga magbalantay sa karnero, wala nato matino kung nagkupo ba sila aron masarangan ang katugnaw sa kagabhion sa bulan sa Disyembre. Ingon nga dili usab kita makasiguro nga si Cirenio nga gitudlo nga gobernador sa wala pa ang sensus, nag-alagad pa gihapon sa panahon ni Augustus. Kini ang pangagpas sa batikang magsusulat nga si Lee Strobel, ang nagsulat sa “The Case for Christ.”
Klaro nga napamatud-an sa walay duda pinaagi sa mga ebidensya sa kasaysayan, sa arkiyolohiya ug sa Biblia ang Pagkahimugso ni Cristo sa Adlaw sa Pasko!
Adunay 5,000 ka mga sinulat nga gibasihan sa Mga Ebanghelyo ug uban nga mga basahon sa Bag-ong Kasabotan. Ug nagkauyon kining 5,000 ka mga basahon labot sa ilang gisulti mahitungod kang Jesu-Cristo – sa iyang pagkahimugso, sa iyang kinabuhi, ministeryo, kamatayon, ug pagkabanhaw.
Ako nang nahisgotan ang mga nasulat sa kasaysayan nga nagpamatuod nga ang Pasko usa ka kasaulogan sa mga Cristohanon kaniadto. Karon akong batbaton ang mga pagpamatuod sa arkiyolohiya ug ang gisulat sa Balaang Kasulatan labot sa Pasko.
Ang Church of the Nativity makita sa Betlehem, ang “syudad ni David” nga mga lima ka kilometro gikan sa Jerusalem. Gitukod kini ni Elena, ang inahan ni Emperador Constantine niadtong 328-330 A.D. Gituohan nga dinhi natawo si Cristo. Kining kweba nga kapilya maoy agianan ngadto sa grotto diin makaplagan ang yanong inskripsyon sa pinulongang Latin nga nag-ingon: “Dinhi gipanganak ni Birhen Maria si Jesu-Cristo.” Matod pa sa inilang iskolar sa Biblia nga si Dr. G. Frederick Owen, kini ang “labing mahinuklogong hitabo sa tibuok kasaysayan.” Ang pagkakita sa Dead Sea Scrolls niadtong 1947 nagbutyag sa mga sinulat sa misteryosong relihiyon sa mga Essenes, nga nagpuyo sa mga kweba gatusan ka tuig sa wala pa natawo si Cristo. Relihiyoso kaayo sila ug simpling nagkinabuhi. Sila misulat mahitungod sa “pag-abot sa usa ka propeta ug sa Mesiyas ni Aaron ug sa Israel.” [The Thompson Chain-Reference Bible, “Arcahelogical Supplement: The Dead Sea Scrolls”(USA:B.B. Kirkbride Bible Co., Inc., 2006), pp. 1785-9.].
Matag karon ug unya, ang mga pagkalot sa mga arkiyologo sa karaang mga dapit –sama sa Jerusalem, Nazareth, Bethany, Capernaum, Emmaus – mohatag ug mga artifacts nga nagpamatuod sa gisulti sa Biblia labot sa kinabuhi ni Jesus.
Sa sunod yugto, atong batbaton ang biblikal nga mga ebidensya alang sa Pasko. Kini angay modala kanato ngadto sa mas malukpanong panabot sa tinuod nga kahulogan sa Pasko.
Kung kamo adunay mga pangutana labot sa atong mga hilisgotan dinhi sa atong programa, i-text kini sa numero 0917-5300058 alang sa Globe ug 0920-9518045 sa Smart o pag-email kanako sa nenerubrico@biblical-perspectives.org [repeat]
Mahimo sab kamong mobisita sa among website sa
Kining atong programa mabati matag Sabado, Domingo, Lunes, ug Martes gikan sa alas 6:45 hangtod sa alas 7 sa buntag dinhi sa DXKO.
Hangtod ugma, kining inyong alagad, Nene Rubrico, manamilit na sa pag-ingon:
“Ang nasod nga sa Dios dili giyahan,
wala gayoy klarong paingnan.”
Commentary: Introduction to “Biblical Perspectives”
December 9, 2007 by Ildefonso Rubrico
Filed under Commentaries
BIBLICAL PERSPECTIVES: Segment 1
A Commentary by Ildefonso J. Rubrico
Introduction to the Program “Biblical Perspectives”
Good morning to everyone! This is Nene Rubrico, your host, who will be your host in this new program “Biblical Perspectives,” to discuss important issues within the ambit or perspective of the Bible.
In Biblical Perspectives we examine the so-called “burning issues of the day” – social, economic, political, and other matters that constantly and critically bear upon the life of a Christian community such as ours. Issues that need scrutiny because they impinge upon the moral fabric of our people and can defeat our ability to build a strong, God-fearing nation imbued with strong spiritual values.
Before we these issues, however, allow me first to bring you some background insights from The Bible, the foundation of our program with the following objectives: first, to understand ourselves better, and the complexities of the human condition; second, to improve our relationship with our fellow-human beings so we can live peacefully with each other, and; third, to connect us to God who is willing to love us despite our moral brokenness and human imperfections. In the following days, we will demonstrate how the truth of certain biblical principles apply to the many issues at hand.
What is the Bible?
The easy answer is that the Bible is the sacred book of the Christian faith. However, the term ‘sacred’ is inadequate to tell us much about the Bible.
The Bible is not just a book, but rather a collection of books comprising: prose narrative; legal codes; proverbs; moral maxims; personal correspondence; poetry; ‘prophetical’ literature; and liturgy, for use in public worship. We can discover in the Bible a comprehensive range of topics that covers virtually every area of human endeavour.
Nevertheless, here’s a reasonable question: Why cite the Bible in particular? Are there not other books of equal variety to pique a man’s curiosity? Perhaps there are, but I submit that the Bible is unique in its ability to hold not only the interest, but also, the devotion of so many.
Let others – famous men and women of history – attest to the Bible’s lasting influence to their own lives…….
Let’s start with a famous man of science, Sir Isaac Newton, a man who gave us the laws governing the workings of our physical universe, the Law of Gravitation. Throughout his life he continually tested biblical truth against the physical truths of experimental and theoretical science and never observed a contradiction. Newton’s writings reflected his belief that his scientific work was a method by which to reinforce belief in biblical truth.
Albert Einstein, the discoverer of the General Theory of Relativity and the mathematics that developed the Atomic Bomb, had this to say about the bible:
“As a child I received instruction in the Bible…No one can read the Gospels without feeling the actual presence of Jesus. His personality pulsates in every word.”
William Shakespeare, considered to be the greatest Man of Letters who ever lived, was a faithful member of the Church of England. He quoted passages from at least 42 books of the Bible, from Matthew 151 times and from the Psalms 137 times.
Hellen Keller, blind from birth but overcame her disability to become a world-famous writer and lecturer, said: “Unless we form the habit of going to the Bible in bright moments as well as in trouble, we cannot fully respond to its consolations because we lack equilibrium between light and darkness.”
Our own National Hero Jose Rizal was taught the Spanish version of the Latin Vulgate as young boy. Attesting to that bible’s influence on him, he titled his novel, Noli Me Tangere (“Touch me not”), which is a translation from Latin and was Jesus’ admonition to Mary Magdalene in John 20:17.
And let’s take note : all 43 U.S. presidents, from George Washington down to George W. Bush, have been listed as members of Christian denominations or churches that believed in the Bible.
The resounding testimonies of those notable men and women whom I have just cited are, without a doubt, a significant affirmation of the Bible’s impact on their lives.
An interesting feature of the biblical literature are large parts that reflect the ordinary, non-religious or secular, interests of mankind. Some of the greatest historical narratives in the Bible contain the element of human interest – for example, the melodramatic story of King David and his favorite, but, rebellious son, Absalom, in II Samuel 13-19.
If so, where then can we find the “religious” side of the Bible?
The religious purport of the Bible is “contained in the whole range of the biblical presentation of life.” God’s divine messages are skillfully weaved into the stories even while the narratives retain their human and secular flavor. And because of the Bible’s enduring character, it is surpringly easy to connect its ancient stories and characters to our modern times and situations. They sound strikingly familiar and contemporary to us. It is as if, today, God directly speaks to us to our minds and through our actions, as He did to people in the past.
And He certainly does! For the Bible IS the Word of God: authoritative, reliable, and never passĕ. However God’s words were relevant to the wandering Israelites in the wilderness of Paran 3,500 years ago, today they continue to be have meaning for us: in America, in China, in Africa, in the Philippines, and in other places.
The book of Hebrews, chapter 1, verses 1 to 2, asserts that: “in the past,” (meaning in the Old Testament times) “God spoke to our forefathers through the prophets at many times and in various ways, but in these last days” (that is, the present times, or, now) “God has spoken to us by His Son” (meaning Jesus), “whom He appointed heir to all things, and through whom He made the universe.”
A companion verse found in the Gospel of John, chap. 1, vv. 1 and 2, corroborates Hebrews by saying:
“In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. He was with God in the beginning.”
What is clear from both John’s Gospel and that of the book of Hebrews is that:
1. God has been speaking or communicating to us from the very beginning until now, and on to the future (the “last days”); God has not stopped talking to us, even if some of us had stopped listening to Him; and,
2. God was and is His own Divine Message, or revelation; God Himself is the message as well the messenger (the “Word”).
And, not only that, but that God’s message (the “Word”) is the same, unchanging, immmutable. In Malachi 3:6 God declares: “I, the Lord do not change.” And again, Hebrews 13:8 affirms that: “Jesus Christ [is] the same yesterday, today, and forever.”
In what way do should these these verses I quoted above apply to us today?
I submit that what the Bible offers us today is nothing less than Divine Guidance to our contemporary, seemingly-unsolvable, problems; it offers us Godly solutions to the things that ail us whether as individuals or as a nation.
For instance, take the common perception concerning the sad and sorry plight of our nation. Does the Bible offer any help? A solution? This is what the Bible reminds us in Proverbs 29:18 : “Where there is no vision, the people perish; but blessed is he that keepeth the law.” (KJV). Certainly, there is a message for us here somewhere.
In this program, “Biblical Perspectives,” we will surely encounter many questions from our listeners. We will try to respond to each and every question without delay based to the enlightend passages of the Bible.
Should you have any questions, please feel free to text me at the following numbers: 09175300058 for Globe, and, 09209518045 for Smart users. If you have internet access, you may also email me at:
nenerubrico@biblical-perspectives.org.
Or, you may also visit us at our website at: www.biblical-perspectives.org .
Next time, we begin our discussions on the topic “Work Ethics and the Dignity of Labor.” It is difficult to deny that many of our workers continue to receive low wages at the local workplace, which is the reason why many of them choose to work abroad. Has the Bible have anything to say about these matters? Tune in tomorrow for some interesting discussions.
Our program is aired every four times a week, from 6:45 to 7 in the morning in this station . Please watch for further announcements should there be any change of schedule in the future.
And now, my esteemed listeners over this program…It’s time for me to bid goodbye, for now. Thank you for listening.
In closing, let us remember the words found in the Bible, in Proverbs 29:18a, which says:
“Where there is no vision, the people perish.”
=============
References:
Isaac Newton, Bible Code Pioneer?-see http://www.biblecodedigest.com/page.php/74).
http://quotes.telemanage.ca/quotes.nsf/quotes/2f0b90de4b09213e85256c8d0062c07c
http://www.gospelcom.net/chi/DAILYF/2003/04/daily-04-23-2003.shtml
http://www.entplaza.com/cgi-bin/create/author.pl?cat=Helen_Keller
http://www.adherents.com/adh_presidents.html
Christmas Commentary: Part 1
December 9, 2007 by Ildefonso Rubrico
Filed under Commentaries
Biblical Perspectives: Christmas Segment 1
A Commentary by Ildefonso J. Rubrico
“What Does Christmas Mean to Me?”
Introduction
Good morning! This is Nene Rubrico, your host here in “Biblical Perspectives,” the program that examines social issues according to biblical principles.
Last night I heard over nationwide TV this comment from a young mother: “I want my child to go to the carnival this Christmas. I want him to experience the carnival even though it’s very expensive. The entrance fee is P300.00. But still, I want him to go, just as I did when I was young like him. I don’t want him to miss Christmas this year.”
That mother’s comment got me thinking. I asked myself: What is Christmas, after all, to this young mother and, for that matter, to many Filipinos? Does Christmas mean having a good time at the carnival? Or having new toys for the little ones, a new ref for Nanay, and a brand-new 70cc motorcycle for Tatay? New clothes for everyone? Or, lots of chocolates and goodies from the Duty-Free shops for the family of a returning OFW?
Today I invite you to ask yourselves this question: “What does Christmas really mean to me?” Or, perhaps, the more important question to ask is this: “What SHOULD Christmas mean for ALL of us?”
Origins of Christmas
Maybe at the very beginning of this series we should unequivocally state and admit that the word “Christmas” is not found in our Bible. How then did the word come about? What are its origins? The Catholic Internet Encyclopedia has this to say about it:
“The word for ‘Christmas’ in late Old English is Cristes Maesse, or, the ‘Mass of Christ,’ first found in [the year] 1038, and Cristes-messe, in 1131. In Dutch [language] it is Kerst-misse, in Latin Dies Natalis, whence comes the French Noël, and Italian Il natale; in German Weihnachtsfest, from the preceeding sacred vigil [that takes place before the Mass]. The term Yule is of disputed origin.. the name in Anglo-Saxon was geol, [meaning] ‘feast’: geola, the name of a month [in Anglo-Saxon]; also, the Icelandic iol, a feast in December.”
[Source:http://www.newadvent.org/cathen/03724b.htm].
Catholic scholars tell us that the “Christ-Mass” had its origins as a religious feast in Alexandria, Egypt, about 200 A.D., in honor of the nativity of the Christ-Child. This is based on the writings of Clement of Alexandria, an Early-Church Father and bishop of the Christian community in that place that thrived after a period of Roman persecutions. Clement further wrote that the “Egyptian theologians” of that time arbitrarily assigned variously the dates of May 20, April 19 or 20, March 28, and even January 6 or 10, to the supposed birth of the Christ. This lack of unanimity on the date of Christmas was attributed to the lack of a universal, standard calendar in those times. The sermons of Paul of Emesa before Cyril of Alexandria in the 433 A.D. referred to the “ancient custom” of the Egyptian monasteries celebrating the feast on the 25th of December – thus firmly establishing the date upon which Christendom celebrated the Nativity feast from the fifth century and into modern times. Interestingly, the churches in Cyprus, Armenia, Mesopotamia(now Iraq) and Asia Minor (now modern Turkey) by the end of the 4th century also celebrated the feast on December 25. In Jerusalem, Pope Julius in the early 5th century, set the date at December 25th after poring over “the census documents” that the Roman General (later, Emperor) Titus “brought to Rome.” The Gospels refer to this particular census as a defining moment in the Christmas story. We quote from Luke 2:1-3:
“In those days Caesar Augustus issued a decree that a census should be taken of the entire Roman world. This was the first census that took place while Quirinius was governor of Syria. And everyone went to his own town to register.”
Luke further narrates that: [in obedience to Emperor Augustus’ decree]..”Joseph also went up from the town of Nazareth in Galilee to Judea, to Bethlehem the town of David, because he belonged to the house and line of David. He went there to register with Mary, who was pledged to be married to him and was expecting a child.” (vv. 4-5).
Finally, the earliest evidence in Rome itself of the feast is found in the Philocalian calendar compiled in 354 A.D. which marked December 25 as “Natalis Invicti” (Victorious Birth) and lists the same as “natus Christus in Betleem Iudeæ” (Birth of Christ in Bethlehem of Judaea).
So, if Christmas was celebrated as a Christian religious feast even in ancient times, why do some people today claim that it was originally a pagan festival? Some say that it was originally a feast observed by ancient sun-worshipping tribes to mark the arrival of the summer months (the vernal equinox). Others say the date is wrong because December is usually “too cold” in Palestine for the shepherds to be out “watching their flocks by night.” Others argue that Quirinius was governor of Syria before the census ordered by Emperor Augustus. Still others assert that Christmas is a mere “invention” of the Church, a convenient excuse to demand more alms and gift-giving from the faithful.
All these objections are, at best, speculations by minds that seek to undermine the authenticity of Christmas by any spurious means. Aside from Christmas Day, there are many other Christian festivals that appear to coincide with pagan rituals – for instance, the Catholic All-Saints Day that coincide with Witches Night, or what we now call Halloween. However it doesn’t mean that just because Christians observe All-Saints they also celebrate the Night of the Witches! And, for all we know, Palestinian shepherds wear coats to protect themselves from the December cold. Also, while it’s historically true that Quirinius was appointed governor before the census, we cannot discount the possibility that his term was extended by Augustus, or that he was appointed again by the emperor, according to Lee Strobel, author of the best-selling book “The Case for Christ.”
To all these I say: the overwhelming weight of historical, archaelogical and biblical evidence convincingly argue for the Birth of Christ that Christmas Day!
There are more than 5,000 manuscripts discovered upon which the Gospels and the other books of the New Testament are based. In virtually all the things spoken of about Jesus the Christ – His birth, life, ministry, death and resurrection - these thousands of manuscripts agree with each other. What’s more, these are far more numerous than any other number of manuscripts or ancient biographies written of other famous individuals in history, like, say, Alexander the Great.
I have already cited above some historical records in support of Christmas as an ancient feast. Now I will deal with a few archaelogical proofs and then go on to the writings in Holy Scripture.
In Bethlehem, the “city of David,” about five kilometers south of Jerusalem, is found the Church of the Nativity, where the traditional birthplace of Christ is believed to have happened. It was built between 328-330 A.D. by Helena, the mother of Emperor Constantine. This cave-like chapel leads to an underground grotto at the eastern end of which can be found a simple inscription in Latin: “Here Jesus Christ was born of the Virgin Mary,”- an announcement of “the most stupendous event in all history,” according to the eminent bible scholar Dr. G. Frederick Owen. The discovery of the Dead Sea Scrolls in 1947 reveal writings of a mysterious religious sect known as the Essenes, who lived in caves a hundred years before the birth of Christ. Living simply and deeply religious, these “people of the scrolls” wrote about “the coming of a prophet and the Messiah of Aaron and Israel.” [The Thompson Chain-Reference Bible, “Arcahelogical Supplement: The Dead Sea Scrolls”(USA:B.B. Kirkbride Bible Co., Inc., 2006), pp. 1785-9.].
Every so often, diggings from ancient sites – Jerusalem, Nazareth, Bethany, Capernaum, Emmaus, among others – yield artifacts that confirm, rather than, deny, the biblical facts surrounding the life of Jesus.
Next time, we will tackle the biblical evidence for Christmas, which should lead us to a greater appreciation of the real meaning of Christmas.
Should you have any questions regarding what we have discussed here, please email me at: nenerubrico@biblical-perspectives.org
You may also visit our website at:
www.biblical-perspectives.org
Our program, Biblical Perspectives [in Cebuano], can be heard Saturdays, Sundays, Mondays and Tuesdays, from 6:45 to 7 in the morning, here at DXKO-RPN5, Radyo Ronda.
This is Nene Rubrico, bidding you goodbye, for now, and saying (to paraphrase Proverbs 29:18):
A NATION WITHOUT GOD’S REVELATION,
HAS OF ITSELF NO CLEAR VISION.
